Bir yakınlık dibimde

Bozuk iklimlere dayadım sırtımı

Masmavi bozkırın serin akşamlarına sığındım

Dünyanın en gülünç hallerinde

Gençliğimin beyazlamış uğultusu

Bir durmuş zaman.

Nazar değmiş ve eskimiş, çevresi süslü

Karşımda ışıyan yemyeşil gözlere.

Zaman,

Kalbimin zambakları besleyen güneşinde

İlgisiz yüzlerde okunan derin çizgilerdesin.

Bak sensiz nice soğuk yıl geçti,

Bana gün hep dün, yine dündü

İçimde büyüyen el değmemiş gençliğe

Armağan

Dağ başında bir çınarın yalnızlığı

Masalları kurutmuş susuzluğundan.

Bilinmeyen ama tanınan

Bir yakınlık dibimde.

Yeşermeyi bekleyen kimsesiz hikayeler saklanmış,

Kimseye eğilmeyen boğazın

En derininde.

Bilmiyorum, umut körleşmek miydi bu denli

Koşarken telaş edip düşürdüğüm

Tesellinin çöktüğü gecelerde

Ya da bir yerlerde dökülen,

Çıkarılmayı bekleyen

Saklı, kaynayan vakit.

İstediğim ve sevdiğim mesafeleri

Kana kana bu vakitlerde

Umut diye içeceğim.